TÜRKÇE'YE HAİN SALDIRI

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek

TÜRKÇE'YE HAİN SALDIRI

Mesaj  Admin Bir Perş. Şub. 19, 2009 3:22 pm

[b]
AŞAĞIDA OKUYACAĞINIZ YAZI SOSYALİST GENÇLİK DERNEKLERİ FEDERASYONU ADLI FORUM SİTESİNDEN ALINDI.
OKUYUNCA TÜRKLERE VE TÜRKÇEYE KARŞI YAPILAN IRKÇI SALDIRIYI İBRETLE GÖRECEKSİNİZ. BEN BAZAN NELER OLUP BİTTİĞİNİ ÖĞRENMEK İÇİN ROJ TV Yİ İZLERİM. ORADA KÜRTÇE BAŞLAYIP DA BU DİL YETERSİZ KALINCA TÜRKÇE OLARAK DEVAM EDEN SAYISIZ FORUM İZLEDİM. BİZLER BİR DE BU ZİHNİYETE VERGİLERİMİZDEN TV KANALI AÇIYORUZ. NANKÖRLÜĞÜN NE DEMEK OLDUĞUNU BİR KEZ DAHA OKUYUP ANLAYIN.[/b]



http://sgdf.biz/kurtce_dil_egitimi/23643-turkcedeki_yabanci_kelimeler.html

**************************************************************************
TÜRKÇEDEKİ YABANCI KELİMELER

Türk dil bilimci Orhan Hançerlioğlu’na göre: «C», «F», «H», «I», «J», «L», «M», «N», «P», «R», «Ş», «V», «Z». harfleriyle başlayan Türkçe kelime yoktur.
(Bakınız: Türk Dili Sözlüğü, Remzi Kitabevi…)
Bu harflerin içinde bulundugu kelimelerde çoğunlukla Türkçe değildir.

Türkçe’de kullanılan 29 harften 13’ünün köken olarak Türkçe olmadığını söylüyor ve geriye kalıyor 16 harf. Bu 16 harfle başlayan kelimelerin içinde Arapça, Farsça, Fransızca, Yunanca, Rumca, İngilizce, Latince, Rusça, Bulgarca, Sırpça, Arnavutça, Çince, Moğolca, Almanca, İtalyanca, İspanyolca, Kürtçe, Pehlevice, Ermenice, Sanskritçe, Aramice, İbranice, Sümerce ve 30 dilden daha kelimeleri toplarsanız inanılmaz bir rakama ulaşılıyor ve geriye çok çok az Türkçe kelime kalıyor.
Bunların içinde uydurulmuş %5 kelimeler vardır, birde kökeni kaybedilmiş kelimeler.
Geriye ise %10’dan az Türkçe kelime kalıyor, yani %90’nından fazlası “yabancı” kökenli kelimelerden oluşuyor. Gördüğünüz gibi Türkçe dünyanın en fakir dilidir.

Türkçe diye bir dil hemen hemen yok gibi.

TÜRKÇE FAKİR VE HARF ÖZÜRLÜSÜ BİR DİL

Türk dil bilimcileri genellikle milliyetçi ve sübjektif olur dolayısıylada Hançerlioğlu artniyetli ve sübjektifdir. Orhan Hançerlioğlu’na göre: «C», «F», «H», «I», «J», «L», «M», «N», «P», «R», «Ş», «V», «Z» Türkçede yok. Bu saydıgımız harflerle başlayan ve bugün Türkçe denilen dilde kullanılan kelimelerin tümü yabancı dillerden alınmıştır. Türkçe değildirler. Fakat Türkçede olmayan bu harflerin daha çok sayıdada olduğu diger dil bilimciler tarafındanda söylenir. Hançerlioğlundan daha az sübjektif olan bir etimologun dedikleri ise daha çok çarpıcıdır.

Etimolog ve dil uzmanı Ali Karduxos’a göre ise «B», «C», «Ç», «F», «G», «Ğ », «H», «I», «İ», «J», «L», «M», «N», «P», «R», «Ş», «V»,«Z» harfleri ile başlayan ve köken olarak Türkçe olan kelime yoktur”.

Türkçe = Fakir ve harf özürlü

TÜRKÇE UYDURMA DİL

İşte toplama olan Türk dilinin yapaylığını gösteren ispat.TDK Başkanı kendisi itiraf ediyor hemde.

Türk Dil Kurumu Başkanı Şükrü Halûk Akalın: “1935 yılına gelindiğinde, yine herkesin anlayamadığı bir dil ortaya çıktı. Zaten Osmanlı Türkçesinden şikayet şuydu: Yazılıp da konuşulamayan bir edebi Türkçe, bir de konuşulup yazılmayan halk dili vardı. Bunun birleştirilmesi gerekiyordu.Yeniyi anlıyoruz; ama eski metinleri anlayamıyoruz.”

----

Orta Asya Türkçesininde çok yetersiz olduğu dil bilimciler tarafından söyleniyor. Uygur Alfabesi'nin tümü 14 harfden ibaretdi. Ki 14 harfin hepside Uygurcaya ait değildir. Orhun yazıtlarıda soğdacadan alınmıştır.

TÜRKÇE FAKİR VE TOPLAMA DİL


DAHA KAPSAMLI BIR YAZIYLA DEVAM EDIYORUZ.

Türk Dil Kurumunnun hazırladığı Türkçe Sözlüğün 1998’de yayımlanan 9. baskısında 75 bine yakın sözcük yer almaktadır. Türkçe’de bu kadar sözcük olmadığını, olamayacağını yine Türkçe’nin kendi kurallarıyla ispatlayalım.

1. Türkçe’de büyük ünlü uyumu ve küçük ünlü uyumu olarak bilinen iki ünlü uyumu vardır. En yaygın ve kapsamlı olan , diğer Türk lehçeleri için de geçerli olduğu için bu şekilde adlandırılan , büyük ünlü uyumudur. Bu kurala göre Türkçe’de bir sözcüğün ilk hecesinde kalın bir ünlü (a, ı, o, u) varsa takip eden hecelerde de ince bir ünlü (e, i, ö, ü) varsa takip eden hecelerde de ince ünlüler yer alır. Ve bu kurala uymayan sözcükler kesinlikle Türkçe değildir.

Örneğin;çiçek, gözlük, dolma, dokuz gibi kelimeler bu kurala uyduğu için Türkçe’dir. Ama kitap, kalem, beraber, gazete gibi sözcükler kurala uymadığı için Türkçe değildirler. Bu kurala her uyan sözcüğün Türkçe olduğu sonucu çıkarılmasın. Örneğin; nihilist, madam, radyo, mutlak, meclis, satır gibi sözcükler kurala uyduğu halde Türkçe’ye başka dillerden giren yabancı sözcüklerdir. Bu kurala uymadığı halde sonradan ses değişimlerine uğrayan birkaç orijinal Türkçe sözcük de vardır. Kardeş (kardaş), elma (alma) gibi.

Sonuç: TDK’nın Türkçe Sözlüğünü açın ve büyük ünlü uyumu kuralına uymayan bütün sözcükleri çıkarıp atın.

2. Türkçe’de minimum «C», «F», «H», «I», «J», «L», «M», «N», «P», «R», «Ş», «V», «Z» ünsüzleriyle başlayan hiçbir sözcük yoktur.

Başka bir etimologun söylediğine görede «B», «C», «Ç», «F», «G», «Ğ », «H», «I», «İ», «J», «L», «M», «N», «P», «R», «Ş», «V», «Z» ünsüzleriyle başlayan hiçbir sözcük yoktur.

Doğadan yansıma (taklit) yoluyla oluşmuş birkaç sözcük hariç: Vızıltı (vız), zırlamak (zır) şırıltı (şır) cik (kuş sesi) gibi.
Bu haflerle başlayan çok az sayıdaki kelime ya doğadan gelen bir sesin taklitidir, yani ONOMATOPE’dir. Ya da başka bir dilden alınmış olmasına rağmen uğradığı fonetik ve anlam değişiklikten dolayı tam ve doğru kökünü çıkarmak zorlaşmıştır.

Başka dillerde bazı ünlü harflerle başlayan sözcük olmayabiliyor ama bu kadar ünsüzle başlayan anlamlı bir tek sözcüğün olmadığı başka bir dil yoktur herhalde. Bu harflerle başlayan sözcüklere birer örnek verelim:

Cinayet(A.), Jale(Fr.) Lamba (Yun.) Milli (A.) nabız (A) Rapor (Fr.) Şans(Fr.) Valiz (İt.) Zaman (A.)

İlginçtir ki ’r’ ünsüzüyle başlayan ne yansıma ne de anlamlı tek bir sözcük olmadığı gibi halk söyleyişinde bu ünsüzle başlayan yabancı sözcükler, başlarına getirilen bazı ünlülerin yardımıyla söylenebilmektedir: Recep>İrecep , resmi>iresmi , Rıza>Irıza gibi.

Sonuç: TDK’nın Türkçe Sözlüğünü açın ve yukarıda belirtilen ünsüzlerle başlayan sözcüklerin yer aldığı bölümlerin hepsini yırtıp atın. Çünkü bunların hiçbiri (yansıma sesler hariç) Türkçe değil.

3. Türkçe kelimeler b, c, d, g ünsüzleriyle bitmezler. Bu ünsüzlerle biten yabancı sözcüklerin hepsi b yerine p, c yerine ç , d yerine t ve g yerine k sesleriyle bitirilir. Örneğin; kitab>kitap, muhtac>muhtaç, derd>dert, reng>renk, cild>cilt gibi.

Sonuç: p, ç, t, k ünsüzleriyle biten sözcüklere dikkat edin. Türkçe olmayabilirler.

4. Geniş yuvarlak ünlüler (o, ö) Türkçe kelimelerin yalnız birinci hecelerinde bulunabilirler.

Sonuç: İkinci veya diğer hecelerinde o veya ö ünlüsü bulunduran sözcükler Türkçe değildir. Örnek: Horoz, doktor, otobüs, külot, anot, katot, azot, kolon, alkol, traktör, varoş vb.

5. J ünsüzü Türkçe’de hiç yoktur. Bu yüzden Türk köylüsü jilete cilet, jandarmaya candarma, japona capon der.

Sonuç: Bir sözcüğün ister başında , ister ortasında , ister sonunda j ünsüzünü gördünüz mü bilin ki bu sözcük Türkçe değildir.

6. Eski Türkçe’de J’nin yanı sıra f ve h ünsüzleri de bulunmuyordu. Bu harflerin keşfi Güneybatı Türkçesinin ilk yüzyıllarından itibaren bazı sözcüklerdeki ses değişmeleriyle gerçekleşmiştir. öbke>öfke , uvalt>ufalt gibi.

Sonuç: İçinde f ve h ünsüzleri geçip de Türkçe olan sözcükler iki elin parmaklarını geçmez.

7. Türkçe’de bir hece ya da kelime içinde iki ünlü yan yana gelmez. Örneğin şiir, şair, saat gibi sözcükler Türkçe değildir.

8. Türkçe’de kelime köklerinde iki aynı ünsüz yan yana gelmez. Örneğin hissetmek (hiss), affetmek (aff) gibi aynı cinsten çift ünsüz bulunduran sözcüklerin yalnızca yardımcı eylem olan etmek” kısımları Türkçe’dir.

9. Kökeni Türkçe olan kelimelerde uzun ünlü yoktur. Uzun ünlü, Arapça ve Farsçadan Türkçeye giren kelimelerde görülür: şair (şa:ir), numune (numu:ne), iman (i:man). Bu örneklerde iki noktadan önceki harfin gösterdiği ses uzun ünlüdür ve uzun söylenir.
Ancak, birçok kelimede uzun ünlü kısalmıştır: beyaz, hiç, rahat, ruh. Bu örneklerdeki koyu harflerle belirtilen sesler, alındıkları dilde uzun oldukları hâlde Türkçede kısa söylenir.

10. Türkçe kelimelerin başında iki ünsüz yan yana bulunmaz. Tren, grup, stasyon, spirto, traş gibi sözcükleri halk tiren, istasyon, ispirto, gurup, tıraş şeklinde telaffuz etmektedir.
Ünsüz Uyumu

11. Türkçede tonsuz (sert) ünsüzle biten kelimelere gelen ekler tonsuz (sert) ünsüzle başlar: aç-tı, aş-çı, bak-tım, bas-kı, çiçek-ten, düş-kün, geç-tim, ipek-çi, seç-kin, seç-ti, süt-çü. Böyle başlamayanlar Türkçe değildir.

Sonuç: 7, 8, 9, 10, 11 maddeleri de göz önünde bulundurarak zaten iyice zayıflamış olan Türkçe Sözlüğünü bir daha elden geçirin. Aşağıda verilen bilgileri de dikkate aldığınızda, geriye elinizde 4000-5000 kelimelik bir sözlük kalacaktır.

Yukarıda sayılan bu kurallara başkalarını da eklemek mümkündür. Bu gerçeğin farkında olan Türkçe dilbilimciler üniversitelerin “Türk Dili ve Edebiyatı” ve “Türkçe öğretmenliği” bölümlerinde öğrencilere her zaman ‘’Bir dilde önemli olan sözcük sayısı değil; o dilin ifade ve anlatım gücüdür” argümanını empoze etmeye çalışırlar.

TDK’nın Türkçe sözlüğünde dikkat çeken bir diğer husus fiillerin yazımıyla ilgilidir. Birazcık olsun Türkçe gramerini bilen bir kişi, Türkçe’de fiillerin mastar şeklinin me(ma), mek(mak), ış(iş, uş, üş) ekleriyle yapıldığını bilir.

Ama TDK özellikle sözcük sayısını fazla göstermek ve sözlüğünü hacim olarak kabartmak amacıyla her fiil için bu üç şekli de ayrı ayrı maddeler olarak göstermiştir. Bak- fiilini örnek olarak ele alalım. Sözlüğün bu fiil için yaptığı tanımlar şöyle:

Bakma: Bakmak işi

Bakmak: Bakışı bir şey üzerine çevirmek.

Bakış: Bakmak işi veya biçimi.

Dikkat edilirse bu maddelerin her birinin tanımı bir diğerinin yardımıyla yapılmıştır. Kuşkusuz bunların her biri cümle içinde değişik anlamlarda kullanılabilir. Ama sözlük anlamları aynı olduğu ve bak- fiilinin mastar biçimleri olduğu için bunları ayrı maddeler saymak ve sözcük sayısına katmak ancak TDK’nın yapabileceği bir iştir. Bundan yola çıkarak TDK’nın Türkçe sözlüğünde yer alan fiillerin sayısını tespit edip sayısal olarak üçte ikisini çıkarmamız gerekecek.

Sözlükte, Türkçe sözcük olarak gösterilen ve yukarıdaki kuralların dışında kalan ama ancak etimologların tespit edebileceği birçok yabancı kökenli sözcük de vardır. Sözlüğe önsöz yazan ve kurumun sözlük kolunda yer alan Prof. Dr. Hasan Eren’in bizzat belirttiği yabancı kökenli şu sözcükler güzel bir örnek teşkil etmektedir: şölen (Moğolca) , inci (Çince), pirinç, çeltik, peynir, armut (Farsça), soba (Macarca), kapuska (Rusça) vb.

13. Arapça, Farsça, Fransızca, Yunanca, Rumca, İngilizce, Latince, Rusça, Bulgarca, Sırpça, Arnavutça, Çince, Moğolca, Almanca, İtalyanca, İspanyolca, Kürtçe, Pehlevice, Ermenice, Sanskritçe, Aramice, İbranice, Sümerce vs. dillerdeki kelimeleride Türkçeden çıkartırsak geriye pek birşey kalmıyor.

Başka Kelimeleride inceleyelim

Günler:
1- Pazar: Farsça, Kürtçe & İrani diller,
2- Pazartesi: Pazar-ertesi, Farsça, Kürtçe & İrani diller,
3- Salı: Farsça, Kürtçe & İrani diller,
4- Çarşamba: Farsça, Kürtçe & İrani diller,
5- Perşembe: Farsça, Kürtçe & İrani diller,
6- Cuma: Arapça,
7- Cumartesi: Arapça Cuma-ertesi,
8- Hafta: Yedi sayısı, Hint-Avrupa dili.

Aylar ve Zamanlar:
1- Ocak: “Ocak” (ateş yakılan yer, ev yuva),
2- Şubat: Süryanice,
3- Mart: Latince,
4- Nisan: Süryanice,
5- Mayıs: Latince,
6- Haziran: Süryanice,
7- Temmuz: Sümer ve İbranice,
8- Agustos: Latince,
9- Eylül: Süryanice,
10- Ekim: Türkçe "ekme" Tarlaların sürülüp ekildiği ay,
11- Kasım: (Eski Türkçe) - Tartışılır,
12- Aralık: Türkçe'deki "aralık" sözünden geliyor. Tartışılır.

13- Mevsim: Arapça,
14- Sene: Arapça,
15- Saat: Arapça,
16- Sabah: Arapça,
17- Şafak: Arapça,
18- Takvim: Arapça,
19- Dakika: Arapça,
20- Devir: Arapça,
21- İklim: Yunanca.

Renkler:
1- Siyah: Farsça,
2- Kahverengi: Anlamı açık,
3- Gri: Fransızca,
4- Kurşuni: Kürtçe
5- Kırmızı: "Kırmıs" Arapça olabilir. Böcek ismi,
6- Bordo: Bordeaux; Fransa'da bir şehir,
7- Turuncu: meyve renginden; Turunc-u,
8- Pembe: Farsça, Kürtçe,
9- Yeşil: Türkçe'deki "yas" (diri) sözcügünden geliyor. Tartışılır,
10- Turkuaz: "Turkuaz" taşının rengi: Fransızca,
11- Mavi: Arapça ,
12- Lacivert: Farsça,
13- Yavruağzı: kuş yavrularının ağız rengi,
14- Menekçe: Kürtçe; Binevş,
15- Mor: Arapça,
16- Leylak: Çiçek rengi; Arapça,
17- Bej: Fransızca,
18- Kara: Diğer dillerde o kadar çok anlamı var, en iyisi hiç bulaşmamak,
19- Kaki: Kürtçe,
20- Eflatun: Arapça,
21- Sarı: İrani dillerden,
22- Kestanerengi: Yunanca; Kastano.

Aile, fert, evlilik vb. alanla ilgili bazı yabancı kökenli kelimeler:
Amca: Arapça,
Anne: Hititçe,
: Arapça,
Baba: Farsça,
Bebek: Arapça,
Çoban: Kürtçe
Dadı: Arapça,
Damat: Farsça,
Dayı: Arapça,
Erkek: Arapça,
Evlat: Arapça,
Evlilik: Arapça,
Fert: Arapça,
Gerdek: Farsça,
Hala: Arapça,
Hamile: Arapça,
Nesil: Arapça,
Peder: Farsça,
Teyze: Farsça,
Valide: Arapça,
Zevce: Arapça,

Admin
Admin

Mesaj Sayısı : 5132
Kayıt tarihi : 27/01/08

Kullanıcı profilini gör http://zeka.onlinegoo.com

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Devam Ediyoruz

Mesaj  Admin Bir Perş. Şub. 19, 2009 3:24 pm

Çiçek: Farsça (Çeçek),
Nebat: Arapça,
Sebz: Farsça; yeşil anlamında,
Hububat: Arapça,
Bakla: Arapça,
Bakliyat: Arapça,
Baklava: Arapça,
Gül: Farsça, Kürtçe,
Müge: Fransızca; Muguet,
Menekçe: Kürtçe,
Sümbül: Kürtçe,
Glayöl: Fransız-İngilizce,
Lale: Farsça,
Kakûle: Farsça,
Zencefil: Arapça; Zencebil,
Tarçın: Kürtçe,
Domates: Meksika yerlilerinin dilinden,
Çay: Çince,
Kahve: Arapça,
Şeker: Hint-Avrupa dillerinden,
Reyhan: Arapça-Farsça,
Turunç: Farsça,
Portakal-Mandalin: Hint-Avrupa dillerinden,
Narenc-Narenciye: Farsça,
Greyfurt: İng; Grape-fruit,
Brokoli: İtalyanca,
Şebboy: Farsça (Şeb: Gece kelimesinden mülhem),
Kaktüs: Amerika yerli dilinden,
Safran: Farsça,
Nişasta: Farsça,
Limon: Hint-Avrupa dilleri’nden,
Kivi: Avustralya yerli dili,
Avokado: Güney Amerika yerli dili,
Hoş, güzel gonca anlamında,
Gonca: Farsça,
Şeftali: Farsça (Şeftalû),
Gülnar: Farsça; Nar çiçeği anlamında,
Zeytin: Arapça; Zeytûn,
Menekşe: Kürtçe,
Ve daha onlarcası yabancı.

Yunanca’dan Türkçeye geçmiş olan Meyve, Sebze ve Bitki isimleri:

Açelya Azalea,
Ananas Ananas,
Anemon Anemonis,
Bamya Bamia,
Barbunya Barbunia,
Biber Piperi,
Bulgur Bligouri,
Fasulye Fasoulia,
Fulya Fulia,
Ispanak Spanaki,
Karanfil Karafilli,
Kayısı Kaisi,
Kestane Kastano,
Kiraz Kerasi,
Krizantem Krisantemi,
Köknar Kukunari,
Lahana Lahano,
Limon Lemoni, Hint Avrupa dilinden
Mandalina Mandarini,
Manolya Manolia,
Mantar Manitari,
Marul Maruli,
Maydanoz Maidanos,
Muşmula Mousmoula,
Ökaliptus Ev-Kalips,
Papatya Papadia,
Patates Patates,
Pırasa Praso, Hint Avrupa dilinden
Portakal Portokali,
Yasemin Yasemi,


Hayvan isimleri:

Akbaba: Farsça-Arapça: Uqab,
Akbın: Ermenice,
Akreb: Arapça,
Beygir: Farsça-Kürtçe: Bergir,
Boğa: Mançuca - Güney Amerika yerli dili,
Bülbül: Farsça/ar.-kd,
Çakal: Farsça,
Camus: Arapça,
Canavar: Farsça,
Ceylan: Moğolca,
Civciv: Farsça,
Ejder: Farsça,
Engerek: Yunanca,
Fâre: Arapça,
Fil: Arapça,
Folluk: Yunanca,
Gazel: Arapça,
Gergedan: Farsça,
Guguk: Sanskritce,
Hayvan: Arapça,
Horoz: Farsça,
İnek: Sanksritce,
Jaguar: Güney Amerika yerli dilinde “Orman’ın Hayâleti” anlamında,
Kanarya: İspanyolca,
Kancık: Latince,
Katır: Pehlevice,
Kaz: Farsça,
Kedi: Rumca ve Hint-Avrupa dillerinden,
Kertenkele: Farsça,
Krokodil: Yunanca,
Kukumav: Yunanca; Kukuvaya,
Kuğu: Farsça,
Kumru: Arapça/Farsça.-kd,
Leylek: Arapça,
Manda: Sanskritce,
Maymun: Yunanca,
Meral: Moğolca,
Öküz: Hint-Avrupa dillerinden,
Papağan: Latin Amerika yerli dilleri,
Piton: Yunanca,
Şahin: Farsça,
Salyangoz: Rumca./Yunanca.-kd,
Sansar: Sanskritce,
Timsah: Arapça,
Zürafa: Arapça,
Balık isimlerinin hepsi: Yunanca,

Yemek-tatlı-içki isimleri:

Cacık: Ermenice
Çerez: Rumca
Çorba; Farsça; Zırbe (Sarmısak çorbası anlamında),
Yahnî: Farsça,
Lahmacun : Arapça,
Kebab: Arapça,
Biryan-Büryan (Püryan): Farsça; Kebab, pişmiş et anlamında,
Lokum: Arapça,
Peş Melba: Fr; Pêche Maelba (Melba Şeftalisi anlamında, Avusturya’daki Maelba düşesine ithaf edileb şeftalili bir tatlı),
Lalanga: Yunanca; Lalaga (Kızartma anlamında),
Nuriye: Arapça,
Şŭbiyet: Arapça,
Makarna: İtalyanca Makaroni,
Spagetti: İtalyanca,
Pizza: İtalyanca,
Pasta: İtalyanca,
Hamburger; İng-Alm,
Bira: İtalyanca,
Şarab: Kürtçe,
Konyak: Fransızca,
Whisky: İngilizce,
Keşkül: Farsça (dilenci kabı anlamında),
Milföy (Mille-feuilles): Fr (Bin yaprak, bin tabaka anlamında),
Şerbet: Kürtçe,
Şurub: Kürtçe,
Şıra (Şire): Kürtçe,
Şirden (Şirdan): Kürtçe,
Likőr (Liqueur Fr, Liquor-Lat),
Krem Karamel: Fr,
Gulaş (Guyaş); Macarca.


En Sık Kullanılan Yunanca-Rumca Malzeme, Eşya ve Alet isimleri:

Anahtar Anahtari,
Balyoz Balios,
Cımbız Tsimpida,
Çengel Tsingeli,
Çember Tsemperi,
Fener Fanari,
Fırın Fournos,
Fincan flitzani,
Fıçı Foutsi,
Fırça Fırtsas,
Gübre Kopria,
Halat Halati,
İskemle İskemle,
Istaka Steka,
Izgara Skara,
Kavanoz Kavanos,
Kerpeten Karfi
Kiler Kelari,
Kilit Klidi
Kiremit Keramidi,
Kova Kouvas,
Kümes Koumesi,
Kutu Kouti,
Lamba Lampa,
Makara Makaras,
Masa Maso,
Mangal Mangali,
Olta Olta,
Pabuç Papoutsi,
Patik Patiki,
Sünger Sfungari,
Semer Samari,
Tuğla Toublo,
Vernik Verniki, ve binlerce böyle kelimeler.


Yunanca isimler:

Açelya Azalea,
Akasya (Yeniden doğuş),
Ata-Athan (Ölümsüz),
Bora Bora,
Defne (Bir ağaç),
Delfin (Yunus balığı),
Demet Demati,
Dilara Diara
Eda (Jenerasyon),
Eflatun (Açık mor),
Esmerelda (Zümrüt),
Elmas (Kıymetli taş),
Fidan (Yeni yetişen körpe ağaç),
Fide: (sebze veya körpe çiçek),
Filiz Filizi,
Fulya (Bir çiçek),
Funda Funda,
İdil (Kır hayatını konu edinen yazı veya şiir),
İlay-İlke (Işık),
Kiraz (Meyve ismi),
Manolya Manolia,
Melinda (Nazik),
Melisa (Bal arısı),
Menderes (Akarsu yataklarının dolanbaçlı kısmı),
Merve-Merme (Parlayan),
Methe (Nazik-İnci),
Papatya Papadia,
Pelin Pelini,
Poyraz (Kuzeydoğudan esen soğuk rüzgar),
Saba (Sebalı),
Selen-Selin (Ay),
Sibel (Kahin-Nasihatcı),
Talya (Neşeli),
Temel (Yapıt için açılan çukur, Dayanak),
Yasemin Yasemi,

ve daha onlarca böyle isimler. Bu isimler Anadoluda en sık kullanılan isimlerdir hemde.


Günlük bazı Yunanca kültürel sözcükler:

Asparagas,
Bre,
Despot,
Efendi,
Faso fiso,
Felek,
Fiske,
Gaf,
Hovarda,
İzmarit,
Kalpazan,
Kaparo,
Karavana,
Katakulli
Kerata,
Külüstür,
Manav,
Namus
Paçavra,
Paydos,
Zevzek.


Şok edici Farsça-Kürtçe kelimeler:

Bari, Çünkü, Eğer, Eyvah, Gerçi, Her, Henüz, Herkes, Hiç, Hemen, Hep, Kâh, Ki, Keşke, Meğer, Meğerki, Naçizane, Ne, Peşin, Parça, Sade, Ta, Ya,


Şok edici Arapça kelimeler:

Acaba, Ama, Alaka, Asıl, Asla, Aynen, Amma, An, Bazen, Bazı, Bizzat, Cümle, Daima, Dahil, Dair, Defa, Dikkat, Ebediyen, Ekseriyet, Elbet, Ezel, Fakat, Falan, Filan, Fazla, Galiba, Hakikaten, Hakiki, Hâlâ, Hâlbuki, Hâlen, Harbi, Hülasa, İlla, İsim, İstisna, İzah, Kadar, Kelime, Kere, Keza, Külliyen, Lakin, Lütfen, Mesela, Misal, Rağmen, Şey, Tabii, Tamam, Tesadüf, Vallahi, Ve, Vesaire, Yahu, Yani, Zaten,

Daha neler var neler


Sonuç:

Türkçe denen dil; dünyanın en fakir, en toplama, en yapay ve en uyduruk dilidir.

Türkçe meğerse 5-6 bin kelimelikmiş. Çoğuda son 90 yılda uydurulmuş.

Türkçenin tarihi 1930’lardan başlar. Türkçe, Osmanlı döneminde hiçbir zaman resmi dil olmamıştır.



Serdar Evdirehman ve Ali Karduxos’a katkıları için teşekkürler.

Seçme Bibliografya

1-Sevan Nisanyan, Sözlerin Soyağacı, II.basım, Adam yayınları, İstanbul 2003.

2-Orhan Hançerlioğlu, Türk Dili Sözlüğü, İstanbul, 1992.

3-Yorgos Babinyotis, Yunan dilinin sözlüğü, Atina 1998.

4-İstanbul Kürd Enstitüsü, Ferhenga mezin a Tirki-Kurdi, Stenbol, 1992.

5-Türkçe Dilbilgisi, E.Zeginis-P.Xidiroglu. Vanyas yay. Selanik. 1995.

6-Mevlût Sari, Türkçe-İngilizce-Arapça-Persçe Sözlük. GONCA. İstanbul.

7-Farsça dilbilgisi Mürsel Öztürk. TTT. Ankara 1988.

8-Türkçe-Farsça sözlük. İbrahim Olgun ve Comşit Drahman, Elhan Kitabevi. Ankara 1988.

9-Georgios G. Yannakis "Hint-Avrupalilar, Dil ve Kültürleri". Kitap Enstitüsü-Kardamıca Yayınları, Atina 2005.

Admin
Admin

Mesaj Sayısı : 5132
Kayıt tarihi : 27/01/08

Kullanıcı profilini gör http://zeka.onlinegoo.com

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz